Το 15ο Λύκειο Κυψέλης είναι ένα εκλεκτικιστικό οικοδόμημα στη συμβολή των οδών Κυψέλης 46 και Παξών που χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και ανήκε στην ιδιοκτησία του εθνικού συλλόγου των Ιταλών του εξωτερικού στην Αθήνα.
Λειτούργησε ως Ιταλική Σχολή Καλογραιών του τάγματος του Αγίου Δομίνικου με την έγκριση του Καθολικού Αρχιεπισκόπου της Αθήνας Λουδοβίκου Πετί (1912-1926). Το όνομα του αρχιτέκτονα του κτιρίου παραμένει άγνωστο, πιθανότατα ήταν Ιταλός (Buaccaleone), όμως θα μπορούσε να είναι και έργο του Αλέξανδρου Νικολούδη καθώς φέρει παράλληλα art nouveau αρχιτεκτονικά στοιχεία με το Σαρόγλειο Μέγαρο της οδού Ρηγίλλης.
Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Δημήτρης Φιλιππίδης, στο βιβλίο του «Νεοελληνική αρχιτεκτονική», αναφέρει ότι μπορεί να είναι έργο του Νικολούδη. Το συγκρίνει με το «Σαρόγλειο», τη Λέσχη Αξιωματικών στην οδό Ρηγίλλης, παρατηρεί ότι «ακολουθεί ανάλογα πομπώδη γλώσσα έκφρασης» και το κατατάσσει στα χαρακτηριστικά δείγματα της «αρτ νουβό».
Το κέλυφος, δηλαδή η εξωτερική του όψη, έχει μεταβληθεί ελάχιστα ενώ το εσωτερικό του έχει υποστεί πολλαπλές μετατροπές.
Το 1940 η σχολή κλείνει με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου.
Το 1941 επαναλειτουργεί από τις ίδιες καλόγριες μόνο ως δημοτικό σχολείο με την συγκατάθεση των Γερμανών, οι οποίοι λέγεται πως τότε συνέδεσαν το κτίριο μέσω υπόγειας σήραγγας (τούνελ) με τη σχολή Ευελπίδων.
Το 1943 η σχολή κλείνει οριστικά και διαμορφώνεται σε νοσοκομείο των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων. Oι καλόγριες διώκονται και φυλακίζονται ενώ κάποιες καταφέρνουν να διαφύγουν στην Ιταλία.
Στις 24 Μαρτίου 1945, μετατρέπεται σε Γενικό Νοσοκομείο της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας (ΓΝΕΒΑ). Το 1970 μετονομάζεται σε 251 ΓΝΑ και στις αρχές του 1976 μεταφέρεται στην Κατεχάκη (Γουδί).
Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου πρωτολειτουργεί εκεί το 15ο και το 21ο Γυμνάσιο Αρρένων.
To 1981, μετονομάστηκε σε 60ο Γυμνάσιο και Λύκειο ενώ μετά τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων στις αρχές της οικονομικής κρίσης το 2010, το 60ο Λύκειο συγχωνεύθηκε με το 15ο Λύκειο και σήμερα στεγάζει πια το 15ο Λύκειο Αθηνών.
Ένας επισκέπτης έχει την ευκαιρία να θαυμάσει την αρχιτεκτονική του εσωτερικού με τον εντυπωσιακότατο εξαγωνικό θάλαμο εισόδου και το κλιμακοστάσιο που συνδέει όλους τους ορόφους. Κάποια από τα δάπεδα διασώζουν τον αυθεντικό διάκοσμο από τη σχολή Καλογραιών με πολύχρωμα πλακίδια που σχηματίζουν γεωμετρικά άνθη ενώ αλλού τα πολύχρωμα δάπεδα διακόπτονται βίαια και υπερκαλύπτονται από το κλασικό μαρμάρινο μωσαϊκό.
Ένα επίσης ενδιαφέρον στοιχείο της ταυτότητας του κτιρίου είναι η σήραγγα που ανοίχτηκε από τους Γερμανούς (και περνά κάτω από αρκετές πολυκατοικίες της οδού Παξών) συνδέοντάς το με τη Σχολή Ευελπίδων. Δυστυχώς σήμερα είναι μπλοκαρισμένη και απροσπέλαστη.
Εξαίρετο αρχιτεκτονικό στοιχείο του κτιρίου αποτελεί και ο χώρος της σοφίτας που κάποτε χρησιμοποιούνταν ως αποθηκευτικός χώρος για προσωπικά αντικείμενα των οικότροφων και χώρος ανάπαυσης καλογραιών.

Τη διαφορά κάνει η ευρηματική είσοδος, που έχει διαμορφωθεί στη γωνία των οδών Κυψέλης και Παξών. Το εντυπωσιακό μπαλκόνι του ορόφου στεφανώνεται από κίονες και καμάρα, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μαρμάρινες συνθέσεις και τα φουρούσια που το στηρίζουν.

Το χαρακτηριστικό είναι οι οριζόντιες ραβδώσεις που διατρέχουν ολόκληρο το οικοδόμημα και αποτελούν αγαπημένο διακοσμητικό στοιχείο στους αρχιτέκτονες της εποχής.

Διέθετε μεγάλη αυλή προς την πλευρά της οδού Σπετσών, όπου στην αρχή είχαν τοποθετηθεί λυόμενες σχολικές αίθουσες και στη συνέχεια κατασκευάστηκε νέο σχολικό συγκρότημα.


Για να δείτε πληροφορίες για το σημερινό σχολείο πατήστε εδώ

